เงินเดือนของเรา คือกลยุทธ์ธุรกิจ

เห็นนั่งเงียบๆ (53)

12.02.2016

สวัสดีวันศุกร์ก่อนวาเลนไทน์

ยังไม่หายป่วยหรอกนะ แต่วันนี้มีประชุม ชิ่งไม่ได้ซะด้วย หึหึหึ

วาเลนไทน์นี้ ยังไม่รู้จะส่งดอกไม้ ส่งของขวัญไปให้ใคร Inbox มาขอที่อยู่ผมได้นะ ผมไม่ขัดศรัทธา ถถถถถถถ

มาเข้าเรืองกันดีกว่า ปัญหาเรื่องเงินเดือนนี่ล่ะครับ ขยี้มันไปให้สุดทางกันไปข้างนึงเลย

การที่บางบริษัทจะไม่แคร์ว่า เฮ้ย เด็กใหม่ทำงานมาไม่กี่ปี เงินเดือนไล่บี้หายใจรดต้นคอรุ่นพี่ละเว้ย

การที่บางบริษัทจะไม่แคร์ว่า เฮ้ย คนรุ่นกลาง ๆ ทำงานเป็นแล้วจะค่อย ๆ ทยอยลาออกไป

ทำแบบนั้นผิดมั้ย มันก็ไม่ผิด ถ้ามันเป็นกลยุทธ์ของธุรกิจที่เค้าวางไว้ว่าอยากจะให้เป็นแบบนั้น

อย่าเพิ่งด่าผมนะ มันต้องแยกแยะ แคะออกจากกันก่อน

ถูกต้องในมุมมองของธุรกิจ แต่อาจจะไม่ถูกใจพนักงาน เพราะเรามองว่าไม่เป็นธรรมกับเรา เพราะสิ่งที่ธุรกิจต้องการอันดับหนึ่งคือกำไร อาจจะไม่ใช่การบริหารและดูแลคน

สมมตินะครับสมมติ

ถ้าธุรกิจวางเกมไว้ว่า อยากให้องค์กรเป็นองค์กรรุ่นใหม่ไฟแรงอยู่ตลอดเวลา ก็ไม่ผิดที่เค้าจะวางเกมการจ่ายเงินเดือนตอนเข้ามาใหม่ ๆ ให้สูงเข้าไว้ การขึ้นเงินเดือนใน 1-5 ปีแรกหวือหวามาก แต่พอเข้าปี 6 เป็นต้นไป ปรับเงินให้นิดนึง ให้พอรู้ว่านี่ปรับแล้วนะไมไ่ด้หวือหวาอีกต่อไปละ ใครมีที่ไปทางไหนที่ดีกว่าก็ไปได้เลย เรายินดีและส่งเสริมให่ไปแบบเงียบ ๆ

ในขณะที่อีกธุรกิจนึง เด็กจบใหม่ หน้าใส ๆ เก่งมาจากไหนก็ได้เงินเดือนมากกว่าค่าจ้างขั้นต่ำนิดนึง ช่วงปีแรก ๆ ก็ปรับเงินเดือนขึ้นไม่หวือหวา ถ้าใครฝีมือไม่ไหว จะถอดใจ ย้ายสังกัดไปอยู่ทีอื่นก็ไม่ว่ากัน แต่พอเข้าปีที่ 6 ไอ้ที่เข้่ามาพร้อม ๆ กันก็หายไปเกือบหมดละ เอาล่ะว่ะ ไอ้คนนี่ล่ะ อยู่ทน อยู่นาน แล้วก็เก่งได้ตามที่เราฝึกเป๊ะ ดันขึ้นมาเป็นผู้บริหาร เงินเดือนพุ่งขึ้นมาเป็นเท่าตัว

แบบแรกดึงคนใหม่ เพราะความสดใหม่ หัวใจขององค์กร

แบบสองกรองคนที่ไม่น่าจะใช่ออกไป เหลือไว้แต่คนที่ใช่เท่านั้น

มันคือกลยุทธ์ขององค์กร

แต่ละที่ ก็มีแนวทางของใครของมัน ไม่ได้มีแค่ 2 แนวที่ผมบอกหรอกนะครับ อยู่ที่ว่าเรามองออกหรือเปล่า ถ้าเรามองออก เราก็จะรู้่ว่า บ่นให้ตาย ด่า ประชดประชันแค่ไหน ถ้าเราไม่ใช่เค้าก็ไม่แคร์อยู่ดี

แล้วเราจำเป็นต้องแคร์เค้ามั้ย อันนี้ก็คงแล้วแต่เงือนไขของแต่ละคนนะครับ

เราคงไปบังคับให้ใครมาแคร์เราไม่ได้ โบกแท็กซี่ แท็กซี่ยังไม่รับเราทุกรอบเลย ในเมือแท็กซี่ไม่รับเรา เราก็ต้องหาทางไปด้วยวิธีอื่นแทน และที่ดีทึ่สุดคือมีรถเป็นของตัวเอง ต้องพัฒนาตัวเองให้ไปที่ไหน ๆ ก็ได้ด้วยตัวของเราเองนี่แหละครับ เจ๋งที่สุดละ

อ่านเกมให้ขาด รู้จักตัวเองให้มาก แล้วก็ประเมินตัวเองอย่างตรงไปตรงมา ไม่เข้าข้าง ไม่หลงตัวเองจนทำให้เราไม่ยอมที่จะพัฒนา

ทีนี้ จะไปไหน จะอยู่ที่ไหน ก็สบายทั้งนั้นละครับ เชื่อผมสิ

#HRTheNextGen

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s